خاکپوش زنده به خاک سود می رساند

خاکپوش زنده به خاک سود می رساند

کارکرد خاکپوش زنده مانند خاکپوش در هر زمین کشاورزی یا باغ است، به جز اینکه زنده است! خاکپوش زنده سیستمی است که کشاورزان می توانند برای کسب منفعت شخصی و هم نفع خاک از آن استفاده کنند. درحالی که این سیستم مدت زمان طولانی است که وجود دارد، دانشمندان در دانشگاه جورجیا در حال کارآمدتر کردن و پایدار تر کردن آن هستند.

به گزارش ایانا از سایت ساینس دیلی، در سیستم، خاکپوش زنده، از گیاهان چندساله بین ردیف های محصولات، بسیار استفاده می کند. در این کار پژوهشگران دانشگاه جورجیا از شبدر سفید بین ردیف های ذرت استفاده کردند. شبدر سفید بنشن است و می تواند کود نیتروژنی را برای محصول تامین کند. ایده این است که هر فصل کاشت، کشاورزان بخشی از شبدرها را از بین می برند و ردیف محصول کشاورزی را در آن قسمت می کارند. درحالیکه ذرت رشد می کند، شبدر نیز بین ردیف ها به عنوان خاکپوش زنده خدمت می کند.

به طور ایده آل، بعد از اینکه ذرت برداشت می شود، شبدر تمام زمین را می پوشاند و این چرخه در فصل رشد بعدی، با پاک کردن بخشی از شبدرها تسط کشاورزان برای کاشت ذرت، دوباره آغاز می شود. با این حال، این فرآیند عالی نیست و اغلب خاکپوش زنده به طور کامل بازسازی نمی شود. دانشمندان دانشگاه جورجیا در حال کار بر روی تغییر دادن آن هستند.

نیکولاس هیل، پژوهشگر سرپرست می گوید «ما شبدر سفید را به ویژه برای استفاده به عنوان خاکپوش زنده انتخاب کردیم زیرا ظرفیت دوباره رشد کردن و بازسازی خود را زمانی که شرایط مناسب باشد دارد و خود را از سالی به سال بعد زنده نگه می دارد». «ما می خواهیم مشخص کنیم که چه شرایطی از منظر شیوه های کشاورزی وجود دارد که می تواند به شبدر کمک کند تا از سالی به سال بعد در یک سیستم تولید ذرت دوباره رشد کند».

دانشمندان به طور عمده به دو متغیر نظر داشتند: یک باند شبدر برای اسپری شدن با علف کش ها چه میزان پهنا دارند و بعد از آن پهنای ردیف ذرت ها چه قدر باید باشد. آن ها دریافتند که باند ایده آل برای استفاده از اسپری علف کش به پهنای ۲۰ سانتی متر و یک ردیف ایده آل برای محصول کشاورزی به عرض ۹۰ سانتی متر است.

هیل توضیح می دهد «تمام ایده تعادل ایجاد کردن بین داشتن شبدرهایی است که قادر به بازسازی خود هستند، جلوگیری از پیشی گرفتن آنها از ذرت ها، و توانایی تولید ذرت کافی برای ایجاد سود است». «در ردیف های پهن تر، نور بیشتری به ذرت ها نفوذ می کند و درنتیجه در اواخر سال به شبدرها می رسد و آنها می توانند کمی بیشتر دوام بیایند، درحالیکه در ردیف های باریک اینگونه نیست. و همچنین اگر ما برای کشت ذرت به شبدرها میزان زیادی علف کش اسپری کنیم، آنها قادر نخواهند بود تا بعد از برداشت خود را بازسازی کنند. اما اگر به میزان کمی اسپری کنیم آنها از ذرت ها پیشی می گیرند».

بدست آوردن این تعادل به طور مناسب می تواند برای پوشش محصول (شبدر)، خود محصول و کشاورز بسیار مفید باشد. زمانی که شرایط فضادهی ایده آل باشد، ویژگی های سایه افکنی ذرت بر روی شبدر، آزاد شدن مواد مغذی شبدر به ذرت را کنترل می کند. شبدر ها با انداختن برگ های خود بر روی خاک به این سایه افکنی پاسخ می دهند. برگ هایی که تجزیه می شوند و مواد مغذی به خاک اضافه می کنند که ذرت می تواند از آن استفاده کند. هیل این مسئله را با عنوان کود کپسولی با رهایش آهسته توصیف می کند. به این معنا که کشاورز کود کمتری به کار می برد.

علاوه بر این، ترکیب ایده آل شرایط، از پیشی گرفتن شبدرها بر ذرت ها جلوگیری می کند اما خسارت زیادی ایجاد نمی کند که زمانی که ذرت ها برداشت می شوند شبدرها نتوانند پس از فصل رشد مزرعه را بگیرند. هدف این پژوهشگران رسیدن به پوشش ۱۰۰ درصدی شبدر بود و آنها توانستند به آن دست یابند.

این پژوهشگران دریافتند که سیستم خاکپوش زنده باعث تولید ذرت کمی کمتر از سیستم سنتی می شود. با این حال، وزن مقرون به صرفه بودن این سیستم به تولید کمتر آن می چربد. هیل گزارش کرد که آن ها ۸۰-۷۵ درصد علف کش کمتری استفاده کردند؛ به لطف پیشی گرفتن شبدرها از علف هرزهای مضر، و به دلیل مواد مغذی که ذرت از شبدر می گرفت کود نیتروژنی کمتری نیز مصرف کردند. بنابراین این کشاورز می تواند در نهایت درآمد بیشتری کسب کند.

هیل می گوید «خاکپوش زنده بهترین شیوه ای است که ابداع شده است». «ما مزایای زیادی در آن می بینیم. می تواند به ذرت، خاک و تجارت سود رساند، بنابراین واقعا یک موقعیت برد-برد است که ما تلاش می کنیم مقیاس آن را برای استفاده کشاورزان افزایش دهیم. ما شروع به مطالعه و مستند کردن تمام این مزایا کرده ایم و به انجام پژوهش در مورد خاکپوش زنده ادامه خواهیم داد».



نرخ سالانه فرسایش خاک در ایران تا ۳۳ تن در هکتار گزارش شده که ۵ تا ۶ برابر حد مجاز است. میانگین سالانه فرسایش خاک نیز به حدود ۱۵ تن در هکتار رسیده که سه برابر متوسط قاره آسیاست. بنابراین شاهد فرسایشی 5 - 6 میلیارد تنی در سال داریم. چه کسی در برابر این فاجعه باید جوابگو باشد؟؟؟


پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Optimization WordPress Plugins & Solutions by W3 EDGE